έξω ένα φύλλο

2 11 2009

Γυρίζω σελίδα κι ακούω την ησυχία να σχίζεται
Ποιος ξέρει πόση ώρα έχει εγκατασταθεί η σιωπή
Αφήνω το βιβλίο να γλιστρήσει στο χαλί και
ό,τι διάβαζα καταλαγιάζει στο νου μου
Ακούω την αναπνοή μου μόνο και την κρατώ
στιγμούλες κι αφουγκράζομαι
Το σπίτι ανασαίνει ανήσυχα
Τα βιβλία απέναντι ψιθυρίζουν ιστορίες
Διστακτικά μετακινούμαι στη θέση μου και
το μαξιλάρι αναστενάζει
Έξω ένα φύλλο πέφτει, αργά περνά μπρος απ’ τον
δεύτερο όροφο
Κρατώ την ανάσα μου και το ακούω να σέρνει
στο δρόμο
Πνοή ανέμου σφυρίζει
Έξω ένα φύλλο πέφτει – αίφνης φυσά δυνατότερα – με θόρυβο
μες στο μπαλκόνι μου
Και φέρνει βροχή
Σηκώνομαι ν’ ανοίξω στον καιρό
Έξω ένα φύλλο έχει πέσει και ψάχνει τη γη


Actions

Information

6 responses

2 11 2009
roadartist

Οι πρώτοι στίχοι ειναι ‘καθηλωτικοί’!!!!

2 11 2009
eulie

είναι τόσο ολοκληρωτική η ησυχία, στιγμές σπάνιες, που νιώθεις την ανάσα σου να παύει, δεν είναι;

2 11 2009
Margo

Σαν σταματούν όλα τότε έρχεται η ζωή. Η ανάσα του σπιτιού, ένα φύλλο που ψάχνει τη γη! Υπέροχα χαλαρωτικό..
Καλό βράδυ Αίγλη

2 11 2009
eulie

Κι εμείς περιμένουμε ανήσυχοι, η ησυχία τι θα φέρει, άραγε; Καληνύχτα, Margo, καλό πρωί.

14 11 2009
BlueRose

Εμένα πάλι με καθήλωσαν οι τελευταίοι 4 στίχοι! Είναι πολύ όμορφο..
Καλή σου μέρα!

16 11 2009
eulie

Καιρός ν’ ανοίξουμε την πόρτα στον καιρό, BlueRose. Καλό βράδυ, σ’ ευχαριστώ.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s




%d bloggers like this: