η παρασκευή του χρόνου στον οποίο ανήκω

4 12 2009

Κατηφορίζω το πρωί την Ιπποκράτους, προχωρώντας προς μια λιακάδα που θέλει ν’ απλωθεί πάνω απ’ το κέντρο της πόλης. Σε κάθε διασταύρωση, δεξιά, ψηλά, ένα κομμάτι ουράνιο τόξο. Πίσω του πάλι μαζεύονται, βαραίνουν, σκοτεινιάζουν σύννεφα. Στην Ακαδημίας με λούζει ο ήλιος.
Παρασκευή σήμερα. Η πρώτη Παρασκευή του φθινοπωρινού Δεκεμβρίου. Αύριο το σπίτι έχει την τιμητική του: χειμωνιάτικη καθαριότητα, μάλλινα χαλιά, χριστουγεννιάτικος στολισμός. Κι όμως, μια χαρά νιώθουν γυμνά τα πόδια μου πάνω στα βαμβακερά που είναι τώρα στρωμένα. Κι αύριο θα ‘θελα καλύτερα μια βόλτα πλάι στη θάλασσα. Να βουτήξω γυμνά τα πόδια μου στην ψύχρα της άμμου.
Οι καιροί διακρίνουν ότι είναι καιρός ν’ αλλάξουν. Η φύση δοκιμάζει ένα καινούργιο πρόσωπο. Αλλά ο άνθρωπος είναι εδώ για ν’ ανθίσταται στη ροπή του κόσμου, ν’ αντιστέκεται στη ροή εντός του. Δεν συμπορεύεται. Εμμένει και επιμένει σ’ εκείνα που έμαθε και ξέρει πώς να υπομένει. Οπλίζεται την οργάνωση του χρόνου του και τον επιμελή προγραμματισμό του.
Έχει πλέξει τη φωλιά του την ανθρωπότητα με σίγουρα σκληρό νήμα. Το δίχτυ της τον προστατεύει απ’ τον κίνδυνο να τον γοητεύσει το άγνωστο. Έχει εξασκηθεί με όλους τους τρόπους να αρνείται το καινούργιο. Σπέρνει τον κόσμο αρρώστια και πόλεμο για να δρέψει αμετάβλητες τις κλονισμένες σταθερές. Κοπιάζει και μοχθεί και φοβάται αδιάλειπτα και ξοδεύει την ενέργειά του μάταια – μην τυχόν κι εκτοξευτεί, στο πάθος του.
Κατηφορίζω το πρωί την Ιπποκράτους να πάω στο γραφείο κι αλλόκοτες σκέψεις τρέχουν μες στο νου μου. Για να τις διώξω πριν μ’ εξακοντίσουν και βρεθώ να φτερουγίζω μακριά απ’ τη φωλιά της πραγματικότητας, σκέφτομαι ότι είναι Παρασκευή σήμερα, ότι έχω πάλι μπροστά μου ένα ολόκληρο σαββατοκύριακο – μέσα στο οποίο πολύ λίγος χρόνος θα είναι αληθινά δικός μου, αν βρεθεί κι αυτός: ο χρόνος στον οποίο ανήκω.


Actions

Information

6 responses

4 12 2009
roadartist

Να το βρίσκεις το χρόνο Αίγλη μου.. Όσο δύσκολο και αν έχει γίνει, προσπάθησε.. Σε φιλώ..

4 12 2009
eulie

Έχει γίνει δύσκολο, πράγματι, να βρίσκεις χρόνο γι’ αυτά που αγαπάς – κι αυτό τα κάνει πιο πολύτιμα. Τελευταία δυσκολεύομαι, επίσης, να συγχρονιστώ με τον βαθύτερο εαυτό μου. Αυτό συμβαίνει κατά καιρούς. Θα ξεπεραστεί σύντομα, ελπίζω. Σ’ ευχαριστώ πολύ για το ενθαρρυντικό μήνυμα, roadartist. Έχε ένα υπέροχο σαββατοκύριακο.

5 12 2009
Margo

Ο χρόνος είναι ένα εμπόδιο αλλά το μεγαλύτερο είναι το δίχτυ όπως πολύ εύστοχα γράφεις.. ο χρόνος θα βρεθεί το δίχτυ που με τόσο κόπο πλέκουμε, πώς φεύγει;
Ένα όμορφο Σαββατοκύριακο σου εύχομαι

5 12 2009
eulie

Εσύ, Margo, πολύ εύστοχα παρατηρείς ότι εμείς οι ίδιοι μοχθούμε και κοπιάζουμε να πλέκουμε το δίχτυ που μας περιορίζει. Αν θέλουμε αυτό ν’ αλλάξει, νομίζω, πρέπει ν’ αναγνώσουμε και με άλλους τρόπους τα πράγματα. Και με πολλή προσοχή – και αδιάλειπτη εγρήγορση – να κινηθούμε στην κατεύθυνση της κατανόησης του αληθινού.
Να έχεις ένα υπέροχο σαββατοκύριακο, επίσης.

6 12 2009
roadartist

Πάντως η συνειδητοποίηση είναι η αρχή της αλλαγής.
Καλή Κυριακή φίλη μου
😉

6 12 2009
eulie

Καλή Κυριακή, roadartist. Ναι, η αρχή. Πόσο συχνά όμως στεκόμαστε αμήχανοι μπρος σε κάποια επίγνωση χωρίς να κάνουμε κάτι. Αντίθετα, αφήνουμε τη συνήθεια να μας παρασύρει πάλι στα ίδια.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s




%d bloggers like this: