το γαλάζιο ζάλισε

6 04 2010

“fingers bring forth flowers” phot@rt by Aeglie

Μακριά απογεύματα
Το φως διαρκεί και ζεσταίνει
Βαδίζω ήσυχα βήματα στο γυμνό χώμα
Τα ρουθούνια μου γεύονται χαμομήλι
Ροζ παπαρούνες στην όχθη του δρόμου
Το καινούργιο φόρεμα της λεύκας σέρνει ένα τραγούδι
Ένα μωρό γελά και τρέχει πίσω από μια πεταλούδα – για χάρη της σηκώνεται κάθε που πέφτει και την άλλη φορά θα σηκωθεί και θα πετάξει μαζί της
Ναι, θα πετάξει. Σίγουρα θα πετάξει. Κοιτάζει τώρα το αργυρόλευκο πουλί να ζυγιάζει και ζυγίζει τα φτερά που θα ‘χει όταν μεγαλώσει
Ωχ, το γαλάζιο ζάλισε τα παιδικά του μάτια
Έλα. Θα σου πλύνω τα χέρια με νερό από όνειρα


Actions

Information

3 responses

7 04 2010
Margo

Σίγουρα θα πετάξει! Αυτή τη σιγουριά σου αναζητώ σε κάθε σου γραπτό Γιούλη μου, τρέφει τα όνειρα δίνει χώρο στην ελπίδα.
Χρόνια πολλά!

8 04 2010
eulie

Ο άνθρωπος είναι δυνάμει θεϊκός, Margo. Αλλά κάποιο αρχαίο λάθος τον έχει αγκιστρώσει σ’ αυτή την ελλειπτική τροχιά, σ’ αυτή την εκούσια στέρηση των δυνατοτήτων του – ως ν’ αφυπνίσει τη βούλησή του.

3 06 2010
luciano

molto bella..poesia straordinaria Saluti Luciano

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s




%d bloggers like this: