το φαρμάκι του φόβου

10 05 2010

η ηφαιστειακή στάχτη καταλήγει στον ουρανό μας αραιή: κυλάει το θειάφι στα σύννεφα σε μικρό ποσοστό, δεν κινδυνεύει να δηλητηριάσει τις βροχές

η οικονομική κρίση ξεκινά απ’ τη γη μας πηχτή: κυλάει ο φόβος στο αίμα σε μεγάλο ποσοστό, κινδυνεύει να δηλητηριάσει τις καρδιές

η άνοιξη σέρνει σταθερά το πένθος της στο δρόμο για το καλοκαίρι: διευρύνει κάθε μέρα την ημέρα, ζεσταίνει τον καιρό, αφαιρεί τα ρούχα από το σώμα

από σώμα πριν γεννηθεί αφαίρεσαν τη ζωή οι αναθυμιάσεις του όχλου


Actions

Information

30 responses

10 05 2010
thepoetsiloved

Ωραίο γραπτό, Γιούλη. Μπράβο!

Καλημέρα και καλή μας βδομάδα. 🙂

10 05 2010
eulie

Καλημέρα, Βίκυ. Καλή εβδομάδα. Είναι το πιο άδικο: να γίνεται ένα ωραίο γραπτό από ένα φριχτό γεγονός. Αλλά με αυτά τα γραπτά ελπίζω να βοηθήσω τον εαυτό μου να εννοήσει τον άνθρωπο και να βελτιώσει τον κόσμο.

10 05 2010
thepoetsiloved

Ακριβώς αυτό θα σου ‘λεγα κι εγώ, Γιούλη. Προσπαθούμε να εννοήσουμε τον άνθρωπο και την κατάντια του έτσι όπως έχει ήδη δημιουργήσει μια κοινωνία τεράτων. Αλλά, πάλι, αν δεν συνειδητοποιήσουμε πόσο χαμηλά έχουμε πέσει, πώς θα βελτιωθούμε;

Πάντως, το γραπτό είναι πολύ δυνατό.

10 05 2010
eulie

Βελτιωνόμαστε. Σταθερά βαδίζουμε επάνω και εμπρός. Ας μην περιφρονούμε όλα τα θαύματα που απολαμβάνει η ανθρωπότητα. Ωστόσο έχουμε ακόμα σκληρή δουλειά. Άλλωστε ο ανηφορικός δρόμος είναι ο δύσκολος. Γιατί, στ’ αλήθεια, είχαμε βρεθεί πολύ χαμηλά.

10 05 2010
roadartist

Και μη χειροτερα… Κατι πρεπει να γινει αμεσα…

10 05 2010
eulie

Το άμεσα είναι δύσκολο, roadartist. Το δηλητήριο του φόβου κυλάει σχεδόν από την αρχή του κόσμου στα κύτταρά μας. Και τα συνθήματα τον ξυπνούν πανικό. Ώστε σκορπίζεται η ενέργεια, που θα έπρεπε να διοχετεύσουμε για τη λύση του προβλήματος, σε μάταιες μάχες ανάμεσά μας. Κι όμως την ήσυχη ώρα, που η ψυχραιμία επιτρέπει στη σκέψη να κυλήσει ελεύθερη, αναγνωρίζουμε ότι δε φταίει ο διπλανός μας. Αλλά εκείνο το μεγάλο κι αόρατο πράγμα που έχουμε κατασκευάσει κι έχουμε ονομάσει σύστημα και του έχουμε παραχωρήσει να έχει εξουσίες επάνω μας.

10 05 2010
TZANNHS KONTIZAS

ΟΧΙ ΤΟΥ ΟΧΛΟΥ ΑΛΛΑ ΜΕΡΙΚΩΝ ΠΛΗΡΩΜΕΝΩΝ ΠΑΛΙΟΤΟΜΑΡΩΝ ΦΑΣΙΣΤΩΝ
ΠΟΥ ΑΠΟΣΚΟΠΟΥΣΑΝ ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕΣ ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΟΝΟΜΑΣΤΕΙ
Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΣΤΟ ΔΝΤ ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ
ΟΧΛΟΣ.
ΕΧΕΙΣ ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΣΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΗΣ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΩΝ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΩΝ ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΩΝ.
Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΗ ΚΑΙ Η ΝΙΚΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΟΤΙ ΚΑΙ ΕΑΝ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΚΑΙ ΟΠΟΙΕΣ ΤΑΜΠΕΛΕΣ ΚΑΙ ΕΑΝ ΜΑΣ ΚΡΕΜΑΤΑΙ.
ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΑΝΑΜΕΝΩ ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΣΤΟ ΠΟΝΗΜΑ ΣΟΥ.
ΖΑΝΝΗΣ ΚΟΝΤΙΖΑΣ
ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ ΠΛΟΙΑΡΧΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ

10 05 2010
eulie

Μην τα βάζετε με τους συνανθρώπους σας, κύριε. Το μυαλό τους είναι όσο και το δικό σας θολό από φόβο για το τι θα χάσουν και για το πόσο θα πεινάσουν. Αυτός είναι ο ρεαλιστικός κίνδυνος τώρα: να φαγωθούμε μεταξύ μας. Ενώ ο αληθινός εχθρός είναι ασφαλής αλλού και απολαμβάνει τα λάφυρα που γενναιόδωρα του προσφέρουμε.

10 05 2010
Margo

O φόβος έχει επικεντρωθεί περισσότερο σε αυτό ακριβώς που λες Γιούλη μου, να φαγωθούμε μεταξύ μας. Αυτό θα είναι ακόμη χειρότερο από την πείνα και σίγουρα βολεύει αυτή η διαμάχη όλους όσους ευθύνονται για την κατάντια μας.
Καλή βδομάδα θα σου ευχηθώ

10 05 2010
eulie

Σκέφτομαι, Margo, πώς το έχουμε κάνει αυτό ένα ζήτημα εσωτερικής κατανάλωσης; Ζούμε σε μια πολύ σημαντική ιστορική στιγμή. Οικονομική κρίση στον καιρό της παγκοσμιοποίησης σημαίνει ότι θα επηρεαστεί όλος ο κόσμος. Κι έχει ήδη περάσει από άλλα κρατικά νοικοκυριά. Εμείς απλώς είμαστε το πρώτο ευρώ που μπαίνει στο χορό. Αλλά επειδή δεν ξέρουμε ακόμα πώς να σύρουμε τα βήματα, σκοτώνουμε στο πέρασμά μας. Όλοι σκεφτόμαστε αυτούς που χάθηκαν άδικα. Εγώ σκέφτομαι κι εκείνα τα νέα παιδιά που απ’ τη μια στιγμή στην άλλη έγιναν φονιάδες και κουβαλούν τέτοιο φορτίο στους ώμους της ψυχής τους.
Ας είναι μια εβδομάδα λίγο πιο σοφή απ’ την προηγούμενη για όλους

10 05 2010
TZANNHS KONTIZAS

ΟΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΤΕΤΟΙΑ ΠΟΝΗΜΑΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗ – ΟΝΟΜΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΟΧΛΟ-
ΑΡΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΟΝΟΜΑΣΙΑ.
ΤΑΞΙΔΕΥΑ 35 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑ.
ΜΟΥ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΠΟΙΗΣΗ 2 ΔΥΠΛΩΜΑΤΑ ΚΑΙ 11 ΠΤΥΧΙΑ.
ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΕΣΤΕΙΛΑ ΠΟΛΛΑ ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΚΑΙ ΕΚΑΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΜΟΙΟΥΣ ΜΟΥ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΣΑ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΤΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΜΟΥ ΕΡΧΟΜΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΟΥ ΛΕΝΕ ΟΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΧΡΕΩΚΟΠΗΣΕ.
ΜΟΥ ΚΡΑΤΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΕΤΣΙ ΘΕΛΩ 5000 ΕΥΡΟ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΩ ΤΑ ΚΛΕΜΕΝΑ ΤΟΥΣ ΒΙΛΛΕΣ ΚΑΙ ΚΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΒΑΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ ΤΟΥΣ ΜΕ ΦΟΒΟ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΝΑ ΜΕ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝ ΚΑΙ – ΟΧΛΟ –
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ.
ΔΕΝ ΤΟ ΔΕΧΟΜΑΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ.
ΕΓΩ ΟΣΟ ΤΑΞΙΔΕΥΑ ΕΣΩΣΑ 9 ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΖΩΕΣ ΠΟΥ ΚΙΝΔΥΝΕΥΑΝ ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ.
ΔΕΝ ΘΑ ΜΕ ΒΓΑΛΟΥΝ ΤΩΡΑ ΣΥΝΕΡΓΟ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΓΑΛΕΤΕ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΒΑΛΕΤΕ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΠΟΥ ΔΟΚΙΜΑΖΕΤΑΙ ΑΔΙΚΑ ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΑ.
ΑΥΤΑ ΕΧΩ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΣΤΑΙ ΠΡΙΝ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΛΗΡΩΜΕΝΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΑΜΜΕΣΑ
ΖΑΝΝΗΣ ΚΟΝΤΙΖΑΣ

11 05 2010
eulie

Ταυτιστήκατε, βλέπω, με τον όχλο. Και εκφράζεσθε με μένος – προφανώς, για να μου αποδείξετε ότι δικαίως. Επειδή αναγνωρίζετε ότι, όπως όλοι, έχετε και εσείς ευθύνη για το ότι ο χώρος μέσα στον οποίο ζείτε θρέφει θύματα και θύτες. Φυσικά δε σκοπεύετε να κάνετε κάτι για να το αλλάξετε αυτό. Σε μια τέτοια περίπτωση θα έπρεπε να βγείτε από το εγώ σας, να παραμερίσετε την αγωνία σας για ό,τι χάνετε και την αίσθηση αδικίας για ό,τι δεν σας αναγνωρίζεται και να δείτε αυτά που συμβαίνουν ως ιστορικά γεγονότα.

29 05 2011
ARMAS

.Πάς καί χτυπάς τήν πόρτα.Μά δέν βλέπεις πώς πίσω της δέν υπάρχει σπίτι;Μάτωσε τό χέρι σου νά χτυπάς γιατί πιστεύεις πώς η πίστη κι η θέληση σου θά φέρει τήν Ανάσταση κι εδώ δίνω μιά καί σπάω τό ποτήρι μου, τέρμα πιά, άλλο δέν θά πιώ ετούτο τό ποτό πού απλόχερα μοιράζει η ζωή.Κρεμάω στό μεσαίο κατάρτι τού φεγγαριού καί τά δέκα δάχτυλα μου ανοιχτά, ποτισμένα μέ ηλιόσκονη, νά χαράζουν ρότες στά παιδιά σάν ερωτεύονται.

Πού στό καλό τριγυρνάς;
Τόσες φορές πού σέ φώναζα δέν άκουγες; Η δέν ήθελες ν ακούσεις;
Αυτό είναι τό ίδιο.Αυτός πού κάνει ότι δέν ακούει στό τέλος πράγματι δέν ακούει.Δέν πιστεύω νά τόπαθες αυτό.
Σταμάτα νά κατακρίνεις καί νά λογοκρίνεις τόσο υποκειμενικά κι εγωιστικά τίς εκφράσεις τών ανθρώπων.
Μή κάθεσαι τόσο πολύ κάτω από τόν ίσκιο τού “εγώ” σου,”ταξίδευσα-απέκτεισα-έσωσα-έστειλα κ.λ.π.,κ.λ.π. προσπάθησε ν αγκαλιάσεις μέ τρυφερότητα καί κατανόηση, τών απλών ανθρώπων τίς προσπάθειες.
Δέν έχεις αλλάξει τόσα χρόνια σέ τίποτα.Πεισματάρης κι εγωιστής δέν περίμενα όμως ότι μπορούσες ν απειλήσεις με : πληρωμένες απαντήσεις.
Αχ, ρέ Τζαννή σάν νά μή πέρασε από πάνω σου μιά μέρα.Μερικές φορές χαίρομαι όταν διαπιστώνω κάτι τέτοιο,αμέσως μετά όμως θλίβομαι.

30 05 2011
aeglie

μου κάνει εντύπωση που επιστρέφετε εδώ ένα χρόνο μετά – καθώς και η επίγνωση – κι εύχομαι να συνεχίσετε να πίνετε το ποτό που απλόχερα μοιράζει η ζωή και να ευλογείτε εσείς τη γεύση του

30 05 2011
ARMAS

Απλά σταμάτησα εδώ γιά λίγο γιατί βρήκα κάποιον παληό γνωστό καί θεώρησα σκόπιμο νά τού γράψω αυτό πού σκέφτηκα.
Ισως ήταν λάθος μου,ίσως έφταιγε τό ποτό πού μού λέτε να συνεχίσω νά πίνω.Οπως καί νάχη πάντως μιά μεγάλη συγνώμη γιά τήν όποια αναστάτωση.Ηταν έξω από σκέψεις καί προθέσεις.
Ευχαριστώ

30 05 2011
aeglie

Αναστάτωση; Την οργή μου προκαλέσατε. Αλλά με το επόμενο σχόλιό σας, παρακάτω. Συγχώρεση ζητήστε από τα παιδιά που μεγαλώνουν μες στη βαρβαρότητα για όλους εσάς που φοβηθήκατε μήπως σε ειρήνη πλήξετε.

31 05 2011
ARMAS

Στήν αρχή σκέφτηκα: μήν απαντάς,μιά στάση έκανες εδώ σήκω καί φύγε.Μετά ήρθε η νύχτα καί στριφογύριζαν σκέψεις ασταμάτητα κι ένα ερώτημα : μά τί έκανα,τί είπα καί προκάλεσε τόση οργή; Πώς καί γιατί κάποιος τόσο εύκολα βγάζει συμπεράσματα καί στέλνει σατό απόσπασμα κάποιον; Ποιός είναι βάρ-βαρ-ος;
Αν εαξακολουθείτε νά δείχνετε εμένα πέστε μου πού νά σάς στείλω τίς σφαίρες τής εκτέλεσης μου.Τό μόνο λάθος(;) μου ότι έγραψα στόν τοίχο σας.Αυτό ήταν λάθος κι ότι βέβαια επανήλθα.Εσείς παραμείνετε στήν άποψη ότι είστε ο Μέγας,ο Μόνος,ο Ακριβοδίκαιος καί κυρίως Στιγμιαίος Κριτής καί Τελεσίδικος.
Προσέχτε μήν πυροβολήσετε τόσο γρήγορα κατά τήν εκτέλεση μου μήπως αστοχήσετε ή εξωστρακιστούν οι σφαίρες καί άθελα μου από θύμα γίνω θύτης.
Αντε καλές βολές στή ζωή σας γιατί μού φαίνεται αυτό τόν ρόλο έχετε επιλάξει: του εκτελεστή.

31 05 2011
aeglie

φροντίζω να εξασκούμαι και να είμαι πάντα έτοιμη να οργιστώ με αυτούς που βρίσκουν χρήσιμη τη βαρβαρότητα

31 05 2011
ARMAS

“Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.”
Μή ξεχάσεις μέ τήν τόση σου φροντίδα τής εξάσκησης καί τόν Καβάφη.
Πρόσεχε όμως μήπως μετά τήν εκτέλεση διαπιστώσεις:
“……. ενύχτωσε κ’ οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.”
Μ αποτέλεσμα τό εκτελεστικό σου απόσπασμα να πυροβολεί στό κενό…
Νάσαι καλά, πάντα χαρούμενη κι όχι οργισμένη!

1 06 2011
aeglie

Ώστε γι’ αυτό, ενώ εξαλείφθηκαν οι βάρβαροι, διατηρήθηκε η βαρβαρότητα: γιατί η ανθρωπότητα χρειάζεται «μια κάποια λύσις»; Να απαντά σε ποιο πρόβλημα, άραγε;

31 05 2011
ARMAS

Αν πώ ότι δέν πρόσεξα τό 2010 καί νόμιζα πώς ήταν φέτος;

1 06 2011
aeglie

Ίσως φταίει το ποτό που πίνετε – που, κατά τα φαινόμενα, δεν είναι αυτό που «απλόχερα μοιράζει η ζωή» όπως σημειώνετε παραπάνω. Μια ανάγνωση της ανάρτησης ή/και του Καβάφη, σε νηφάλια ώρα, θα σας έδινε νύξη και για άλλους τρόπους σκέψης.

1 06 2011
ARMAS

Τά φαινόμενα μάλλον απατούν.Μόνο ό,τι απλόχερα μοιράζει η ζωή προσπαθώ μέ περίσσιο σεβασμό νά γεύομαι.Πέραν αυτού ουδέν.
Οπως καί νάχει όμως, ειλικρινά σ ευχαριστώ γιά τούς στροβιλισμούς τής σκέψης.
Γιά ένα μόνο άν μού επέτρεπες θά έκανα παράκληση:
Φύγε άν θές γιά λίγο κι εσύ από τή σκιά τού ΕΓΩ σου.
Ισως στό ΕΜΕΙΣ νά είσαι πιό ήρεμη κι όχι νά λούζεσαι μέ αποφάσεις στρατοδικείου.
Εύχομαι από καρδιάς τά καλύτερα γιά σένα καί γιά ότι αγαπάς.

1 06 2011
aeglie

τα φαινόμενα απατούν εκείνον που προσπαθεί να αγνοεί τις αιτίες που τα προκαλούν
εγώ σ’ ευχαριστώ: τα σχόλιά σου λειτούργησαν ως άσκηση εγρήγορσης – γιατί, πρέπει να ομολογήσω, συχνά οι σκέψεις μου γλιστρούν στην ανοχή και την ανεκτικότητα και τείνουν να παραδεχτούν και να δικαιολογήσουν τα απάνθρωπα και τα απαράδεκτα
μπορεί καθένας να ζητήσει κάτι, αλλά μόνον από τον εαυτό του
εύχομαι διαύγεια, ώστε η σκέψη να αποφεύγει τις παγίδες και ο νους να είναι ελεύθερος – αυτός τουλάχιστον

10 05 2010
Ελένη

Αποδίδεις πολύ ωραία τη ζοφερότητα του κλίματος που ζούμε όλο αυτό το διάστημα.

11 05 2010
eulie

Έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου, Ελένη, ότι θα χρησιμοποιώ την ποίηση για να υμνώ τη χαρά της ζωής. Ως ευχαριστώ για το θαύμα μέσα στο οποίο ζούμε. Και ως κάλεσμα για όλα εκείνα τα θαύματα που προσδοκούμε να μας ελευθερώσουν από την ατέλεια. Αλλά, να, έρχονται ώρες που κλονίζουν. Συμβαίνουν πράγματα να μας πουν ότι έχουμε πολλή δουλειά ακόμη μπροστά ως ν’ απαλειφθεί η βαρβαρότητα από τις εγγραφές που κατοικούν τα κύτταρά μας.

29 05 2011
ARMAS

eulie:Μά νομίζω ότι η ίδια η ποίηση είναι ένας ύμνος στή ζωή.
Κι ο πιό μέγάλος πόνος κρύβει μέσα του χαρά κι αυτό γιατί συμβαίνει μέσα στή ζωή.Αλλοίμονο καλή μου άν δέν υπήρχε πολλή δουλειά μπροστά μας.Αλλοίμονο άν είχε απαλειφθεί η βαρβαρότητα.
Πολλοί θά πέθαιναν από ανία. Νομίζω καλή μου ότι η ΄Ανοιξη ποτέ δέν έχει πένθος καί ποτέ δέν σέρνεται.Η υπάρχει ΄Ανοιξη ή δέν υπάρχει.Αν δέν υπάρχει,τότε χάνεται η ζωή,δέν υπάρχει ζωή, δέν υπάρχει πένθος,δέν υπάρχει τίποτα,άρα καί τίποτα δέν σέρνεται.
Συμπάθα με καλή μου άν από τούς στίχους σου σκέφτηκα πράγματα πού ίσως δέν φαντάστηκες.
Πάντως όπως καί νάχει εγώ σ ευχαριστώ γιά τό σύντομο τής σκέψης μου ταξείδι.

30 05 2011
aeglie

Αλλοίμονο αν είχε απαλειφθεί η βαρβαρότητα; Μιλάτε σοβαρά; Θα σας ενοχλούσε αυτό εσάς; Θα πλήττατε σεις αν δεν γευόσαστε τη βαρβαρότητα; Θα πέθαιναν πολλοί από ανία, αν ο άνθρωπος γινόταν άνθρωπος; Αν χρησιμοποιούσε τις δυνάμεις του για δημιουργία και εξέλιξη και πρόοδο – και όχι για καταστροφή;
να που και οι εκπλήξεις μπορεί να έχουν δυο όψεις – πλάτη με πλάτη

30 05 2011
ARMAS

Στή συγκεκριμμένη περίπτωση αναφερόμενος στή βαρβαρότητα,εννοώ τήν ετυμολογική σημασία προεκτεινομένης αλληγορικά κι όχι στήν ουσία.Λάθος μου τραγικό πού δέν υπήρξα διευκρινιστικός.Ζητώ συγνώμη καί συμφωνώ μαζί σας.

30 05 2011
aeglie

λυπάμαι, δεν προτίθεμαι να δίνω τη συγγνώμη μου σε τέτοιου είδους και τρόπου σκέψεις

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s




%d bloggers like this: