η γυναίκα που μιλούσε με το φόβο

7 02 2011
listen to the blue sea

“and now listen to the blue sea” phot@rt by Aeglie

«Ένας πλάνης, αυτό είναι, ένας ζητιάνος,» έλεγε ήσυχα η γυναίκα που μιλούσε με το φόβο.

Την είχα συναντήσει το πρωί στην πόρτα του σχολείου. “Το νου σας μακριά από φόβο,” είπε στα παιδιά της και χαμογέλασε στην έκπληκτη όψη μου. Συστήθηκε και με προσκάλεσε σπίτι της το απόγευμα.

«Έρχεται στο κατώφλι του νου και ζητιανεύει τον οβολό του: την υποταγή μας.
«Έρχεται κρυμμένος μέσα σε παραινετικές συνταγές. “Πρόσεχε!” είναι η λέξη που αποτελεί το θεμελιώδες, παραπλανητικό συστατικό του.
«Έρχεται, μικρούλης κι ασθενικός, μια τόση δα σκιά – και θρέφεται με την αγωνία, την έγνοια, τον κόπο, τον πόνο, το μόχθο. Μέρα τη μέρα αυξάνει και διογκώνεται, επεκτείνεται κι εξαπλώνεται, καταλαμβάνει.»

Γέμισε τα ποτήρια δροσερή λεμονάδα.

«Τον φιλοξένησα πολύ καιρό. Είχε εγκατασταθεί για τα καλά στους χώρους μου. Ο αγαπημένος μου τόπος μαραινόταν μες στη σκοτεινιά του.
«Αίφνης, ένα πρωί, αποφάσισα να παραιτηθώ από τις σκοτούρες. Έμεινε νηστικός όλη τη μέρα. Το άλλο πρωί, ο νους μου είχε ξαστερώσει. Ωστόσο, τον φιλοξενούσα ακόμα. Πριν επιστρέψει στην ανυπαρξία, απ’ όπου είχε έρθει, προσπάθησε να παρακινήσει τον οίκτο μου. Μα είχα αποφασιστικά παραιτηθεί από τα βάσανα και δεν τα κατάφερε να με πείσει να τον λυπηθώ. Κίνησε, όμως, την περιέργειά μου. Ή, ίσως, ήθελα μόνο ν’ ακούσω μια καλή ιστορία – έτσι, για διασκέδαση.»

Έφερε ένα μπολ από την κουζίνα και το γέμισε βερίκοκα, από ένα δέντρο στην αυλή της φορτωμένο με χρυσαφένια, παχουλά, ζουμερά φρούτα.

«Δεν υπάρχει. Αυτή είναι η αλήθεια του: δεν υπάρχει. Μου το ομολόγησε ο ίδιος. Είναι μία πλάνη. Μια πλάνη που προκλήθηκε από ένα αρχαίο λάθος, αναπτύχθηκε μέσα σε κάποιο αρχαίο σκοτεινό κενό, πολύ παλιά, στην αρχή του κόσμου – και ρουφάει ζωή. Η ζωή αυτή του είναι άχρηστη, αφού δεν είναι δική του. Ούτε μπορεί να έχει δική του ζωή, αφού δεν έχει δημιουργηθεί. Για να διατηρείται απασχολημένος και να νιώθει χρήσιμος, είναι τα δικά του λόγια, αχρηστεύει τη ζωή των όντων. Η ανθρωπότητα διάγει το βίο της μέσα στην ατέλεια και την ασθένεια, γιατί οι άνθρωποι θρέφουν την πλάνη του φόβου.»

Άπλωσε το χέρι της στην ανθισμένη μηλιά, που μας φιλοξενούσε στη δροσιά της – και είπε, “εσύ, αγαπητή μου, σίγουρα ξέρεις τι θα ‘θελα τώρα πιο πολύ.” Σε λίγα κλάσματα του δευτερολέπτου ένα κόκκινο, στρογγυλό, λαμπερό μήλο γέμισε τη χούφτα της.

«Αρκεί να τον αφήσεις νηστικό,» κατέληξε – και δάγκωσε το τραγανό φρούτο.

english version

συμμετοχή στην ημέρα υπέρ της απελευθέρωσης από το φόβο


Actions

Information

8 responses

7 02 2011
Ελένη

Πρωτότυπο και καλογραμμένο! Συγχαρητήρια!

8 02 2011
aeglie

χαίρομαι

8 02 2011
Τσαλαπετεινός

εξαιρετικό!
Κρατάω αυτό το τελευταίο πολύτιμο: αρκεί να τον αφήσεις νηστικό.

8 02 2011
aeglie

όλες οι πλάνες από μας θρέφονται, ως που κάποτε φτάνει η στιγμή της επίγνωσης και της αφύπνισης για τον κάθε άνθρωπο και τότε φροντίζει πια να θρέφει μόνο αυτά που αγαπά

15 02 2011
Αντώνης Γιάγκος

Ο φόβος για τον υπαρκτό κίνδυνο είναι απόλυτα φυσιολογικός και απαραίτητος για την επιβίωση!
Ο μεταφυσικός φόβος που καλλιεργούν οι θρησκείες και οι τύραννοι (οι κάθε μορφής δυνάστες) είναι …αρρώστια! Είναι ψύχωση!
….Γι αυτό μην κόψετε το μήλο την επόμενη φορά, όσο πρόθυμα -και σε λιγότερα κλάσματα του δευτερολέπτου- σας το προσφέρει η μηλιά.
Αυτό έφαγαν και οι πρωτόπλαστοι και διαιώνισαν το φόβο που μας κληροδότησαν!
Ο φόβος τρέφεται με τα μήλα που μας ταΪζουν οι επιτήδειοι και λένε πως φταίει ο όφις!

16 02 2011
aeglie

έχει μεγάλο ενδιαφέρον ο παραπλανητικός σου λόγος, Αντώνη – σ’ ευχαριστώ, αλλά προτιμώ το φρέσκο μήλο μάλλον παρά τον μπαγιάτικο φόβο που προσπαθείς με τα αλλοιωμένα από αιώνες συντηρητικά να διατηρήσεις

16 02 2011
Αντώνης Γιάγκος

Συγγνώμη!
Δεν κατάλαβα πώς σας παραπλάνησα! Ούτε ξέρω πώς γίνεται και διατηρώ το μπαγιάτικο φόβο, όπως λέτε! Αν έγινε κάτι τέτοιο, σας διαβεβαιώ πως έγινε χωρίς τη θέλησή μου.
Νόμισα πως είχα ¨μπει¨ στο νόημα του κειμένου, αλλά δυστυχώς -για μένα- είμαι βαθιά νυχτωμένος!
Ξαναδιάβασα το κείμενο και πάλι το ίδιο νόημα έβγαλα: Ο φόβος που τρέφεται, γιγαντώνεται και θεριεύει!
Αυτός , όμως, είναι ο μεταφυσικός φόβος, δεν είναι ο φυσιολογικός που αισθάνονται όλα τα ζωντανά πλάσματα.
Είναι φοβία κι όχι φόβος!
Ο φόβος είναι υγιές αίσθημα και είναι απαραίτητος για την επιβίωση.
Η φοβία είναι ψύχωση κι οδηγεί στην τρέλα και την υποταγή!
Αν αφαιρέσουμε από ένα πλάσμα το φόβο και τον πόνο το αφοπλίζουμε παντελώς!
Ο φόβος είναι ο συναγερμός που χτυπά όταν οι αισθήσεις μας και η λογική μας, μας πληροφορούν για επικείμενο κίνδυνο.
Αν ο συναγερμός δεν ¨ χτυπήσει ¨δεν θα αντιληφθούμε τον κίνδυνο ούτε θα λάβουμε προφυλάξεις.
Το ίδιο κι ο πόνος: Αν δεν υπήρχε δεν θα καταλαβαίναμε π.χ. πως το χέρι μας ακούμπησε σε κάποιο καυτό σίδερο, ας πούμε, …και δεν θα το τραβούσαμε με αποτέλεσμα να καίγεται το χέρι κι εμείς να εξακολουθούμε να πιάνουμε την πηγή ολέθρου μας.
………………………………………………………………………………………………
Τέλος πάντων…συγγνώμη που σας ενόχλησα με τα παραπλανητικά μου λόγια.
Δεν θα το ξανακάμω!

16 02 2011
aeglie

βλέπεις πόσα πολλά λόγια χρειάζονται για να πείσεις, μήπως και τελικά τα καταφέρεις κι ο ίδιος να πειστείς; – είναι τα ίδια πλάνα λόγια που ανακυκλώνουν οι άνθρωποι όσο ξέρουν το είδος τους – ο φόβος δεν είναι συναγερμός για τον κίνδυνο: ο φόβος είναι ο κίνδυνος

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s




%d bloggers like this: