βλέπει μακριά

25 12 2011

Η ησυχία στέκει απεγνωσμένα λευκή και όμορφη – μόνο η φωτιά κάπου κάπου της δίνει ένα ρίγος, η φωτιά πίσω απ’ τη ράχη μου. Κοιτάζω έξω από αυτό το παράθυρο: δε βλέπει πολύ μακριά. Απ’ το θόλο κρέμεται κουρτίνες το χιόνι, μόλις που διακρίνεται η ράχη απέναντι. Η μέρα μοιάζει να φεύγει νωρίς: άναψε φως στην κουζίνα. Το τραπέζι στρώθηκε μετά από μακρύ ταξίδι. Όλοι φτάσαμε, καθένας από άλλη γωνιά των καιρών. Εξουθενωμένοι: εργαστήκαμε σκληρά για να είμαστε εδώ. Είναι η στιγμή που απελπισμένα χρειαζόμαστε τη φαντασία μας: πρέπει να δούμε πού θα πατήσει το επόμενο βήμα – κι ελπίζουμε ότι δεν την έχουμε αμετάκλητα εγκαταλείψει


Actions

Information

2 responses

25 12 2011
Βίκυ Παπαπροδρόμου

«Όλοι φτάσαμε, καθένας από άλλη γωνιά των καιρών. »: ευρηματικότατη σκέψη και διατύπωση.

Χρόνια μας πολλά, Γιούλη μου!

25 12 2011
aeglie

χρόνια πολλά και όμορφα, Βίκυ, με υγεία και χαρά στην καρδιά
όλοι μαζί φτάνουμε πάντα μπρος στην ιστορία – για ν’ αντιληφθούμε ότι δεν ήταν εδώ που θέλαμε να πάμε, ενώ δεν μπορούσαμε να έχουμε βρεθεί οπουδήποτε αλλού με τα βήματα που επιλέξαμε

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s




%d bloggers like this: