βούληση

27 04 2019

“reaching skies” phot@rt by Aeglie

Ανοίγω το μπαλκόνι που βλέπει αδιάλειπτα τη θάλασσα

Σκύβω πάνω από τη βαλίτσα που ταξιδεύει μαζί μου

Τιτιβίσματα, φτερουγίσματα

Μες στο δωμάτιο χελιδόνια

Καμπάνες

Είπε, μπορώ κι εγώ να υποφέρω

Κι εγώ μπορώ να πέθανω, είπε

Μπορείτε κι εσείς ν´ αναστηθείτε

Και δια παντός μπορεί να ζείτε

Αρκεί η ελεύθερη βούληση

 





‘Ερως και Ψυχή

10 02 2019
IMG_2725

“beyond light” phot@rt by Aeglie

Καθώς προετοιμάζομαι για τις παρουσιάσεις με θέμα τον έρωτα – όπως αρμόζει στην επόμενη εβδομάδα – στις ομάδες όπου παίζουμε με την τέχνη του εύΧρηστου δημιουργού λόγου, διαβάζω πάλι την ιστορία του Έρωτα και της Ψυχής. Σηκώνομαι, ύστερα, να φτιάξω ένα ζεστό. Σκέπτομαι τους αποσυμβολισμούς. Και, ενώ διαλύω στο ζεστό τσάι μια κουταλιά αρωματικό μέλι, που μου πρόσφερε γενναιόδωρα προχτές η Μαριάννα, αίφνης, η ιστορία είναι ξάστερη και διαυγής:
Ο θεός κρύβει το πρόσωπό του στο σκοτάδι. Ο άνθρωπος τολμά την ανυπακοή: ανάβει το φως. Ο άνθρωπος αναγνωρίζει τον θεό. Ο θεός αποσύρρεται, αλλά επιθυμεί τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος, έχοντας γνωρίσει το θεό, εργάζεται προς αναζήτησή του. Ο θεός επιστρέφει στον άνθρωπο. Η ένωσή τους γεννά χαρά και ευχαρίστηση.
Το θεϊκο στοιχείο (ο Έρωτας είναι θεός) είναι κρυμμένο εντός του ανθρώπου. Ένας ξεχωριστός άνθρωπος (η Ψυχή είναι πριγκίπισσα) μπορεί να το αντιληφθεί, από τη χαρά που πηγάζει μεσ’ από τα σπλάχνα του και την ομορφιά που εκδηλώνεται στη ζωή του, και έτσι να το αναγνωρίσει. Εργάζεται τότε για να το φωτίσει, να το αναδείξει, να το καλλιεργήσει, να το κερδίσει, να το κατακτήσει (η Ψυχή γίνεται δεκτή στον Όλυμπο). Η ένωση του θεΪκού και του ανθρώπινου στοιχείου γεννά την ηδονή (η κόρη του Έρωτα και της Ψυχής είναι η Ηδονή) την απόλαυση, τη χαρά και την ευχαρίστηση της εκπλήρωσης, της ολοκλήρωσης, της πληρότητας του όντος που είναι ο καθένας από εμάς.




γαζία

9 02 2016
γαζια

“blooming gift” phot@rt by Aeglie

Βαδίζω αργά σε αυτό το πλακόστρωτο, λες η σκιά μου με σέρνει
Ο χειμωνιάτικος ήλιος του μεσημεριού ζεσταίνει τη ράχη μου
Οι γαζίες έχουν εξαπλωθεί με τα λιγνά κλαδιά τους ολάνθιστα
Κόβω έναν μαλακό, στρογγυλό, κίτρινο ανθό που ευωδιάζει
Εισπνέω βαθιά
Εκπνέω αργά
Γεννούν τα σπλάχνα μου χαρά, ελαφράδα, ελευθερία





το νερό

1 01 2016
Εικόνα 040

“lake shades” phot@rt by Aeglie

Ο τόπος είναι ανοιχτός, απέραντος, ακύμαντος
Ο ουρανός χαμηλά, ελαφριά συννεφιά
Βαδίζω πλάι στη γαλήνια λίμνη
Το ήσυχο αυτό απόγευμα
Κι ακούω τα βήματα μου ρυθμικά
Στέκομαι, και μόνο η ανάσα μου ηχεί
Σε λίγο, αντιλαμβάνομαι την αναπνοή του νερού
Το στοιχείο της ζωής
Το στοιχείο που αλλάζει θέση και μορφή
Και ταξιδεύει αδιάκοπα
Από τα σπλάχνα ως τους ουρανούς της γης
Το στοιχείο που μεταφέρει ιδέα και γραφή
Έως την υλοποίηση





παιδί με τόπι

4 08 2015

Στην πρασιά της Σανταρόζα είναι καθισμένοι κι έχουν πλάι απλώσει τα ρούχα τους που βρήκαν τρόπο στ’ αφιλόξενα να πλύνουν

Ένα παιδί παίζει με τόπι:

Οφείλουμε να διαγράψουμε τον πόλεμο από τα αρχεία της συνειδητότητας ώστε η ανθρωπότητα να μην επαναλαμβάνει την υλοποίησή του

Οφείλουμε στη θέση του να μην αφήσουμε κενό παρά να εγγράψουμε με δύναμη και κίνηση και χρώματα την ειρήνη, την εφευρετική εργασία, την ευεργετική δημιουργία

Οφείλουμε να ορίσουμε από την αρχή: η ζωή είναι γιορτή





γενέθλια επίγνωση

11 12 2014

ο έρωτας οδηγεί την ελευθερία





θεμέλιος νόμος

21 10 2013

“a rose reaches sky” phot@rt by Aeglie

η αγάπη είναι άφθαρτη








%d bloggers like this: