αύγουστος

1 08 2017
Εικόνα 046

“green brings forth red” phot@rt by Aeglie

Αυτό που με μαγεύει στο καλοκαίρι είναι η ίδια η ζέστη. Τα κύτταρα διαστέλλονται, οι πόροι ανοίγουν, ο ιδρώτας κυλά. Διευρύνομαι, με αυτή την απολαυστική νωχέλεια, κάτω από την αμφίβολη σκιά των φύλλων ενός πλατάνου μες στο κέντρο της πόλης. Η πόλη λείπει διακοπές. Βαδίζω σε πλατύτερους δρόμους το πρωί και το βραδάκι και η δροσιά είναι όλη δική μου. Αλλά το μεσημέρι; Το μεσημέρι αράζω κάτω από τις φυλλωσιές που τραγουδάει τ’ αγέρι – παίζω κρυφτό με τον αύγουστο ήλιο.





the book of a hundred hands, by Cole Swensen

26 02 2017
img_1060

“white moon dot” phot@rt by Aeglie

ΒΡΟΧΗ

Αυτό εδώ είναι περίπλοκο. Θα χρειαστείς πολλά χέρια.

Θα σε συμβούλευα να τα προετοιμάσεις από πριν.

Εμπρός σου θα βρεθεί πολύ νερό. Μοίρασέ το στα δυο και ένωσε

τις άκρες των δαχτύλων, που

φτάνουν τη γη σχεδόν, δηλαδή, απλώνονται πέρα μακριά από δω και

Στάσου (εδώ μπορείς να προσθέσεις κάποιο ζωντανό αντικείμενο, απλώς

με το αριστερό χέρι μαλακώνεις τα δάχτυλα του δεξιού και κοσκινίζεις, πάντα μαλακά, πίσω μπρος.

ΠΟΥΛΙΑ

Το θέατρο σκιών βασίζεται στα πουλιά. Αυτό έχει να κάνει με το σκοτάδι. Τα πουλιά προτιμούν το σκοτάδι.

Είναι κοινό των παπαγάλων, των  κορυδαλλών

βλέπεις μες απ’ αυτό – η πυκνότητα του ατμοσφαιρικού φωτισμού. Ζουν μέσα σε

κάθε αριθμό πραγμάτων. Πράγματα χωρίς αριθμό. Ονόμασέ τα:

δυο πουλιά πετούμενα

δυο πουλιά πετούμενα

απαιτούν και τα δυο χέρια επειδή

τα χέρια είναι πιο εύπλαστα από το υπόλοιπο σώμα

διότι δεν ανήκουν σε αυτό.





φιλί

11 11 2016
picture-071

“salty light” phot@rt by Aeglie

κυλά στο λαιμό

μια σταγόνα ιδρώτα

αλμυρά χείλη





ξεγνοιασιά

17 06 2016
ξεγνοισιά

“fruit & blossom” phot@rt by Aeglie

Έφτασα νωρίς στο γραφείο σήμερα

Άνοιξα τα παράθυρα να μπει πρωινή δροσιά

Χελιδόνια

Πόσος καιρός που είναι εδώ τα χελιδόνια

Αχ, με κείνο και με το άλλο μας ξεφεύγει η ξεγνοιασιά

Και ξεχνάμε να προσέξουμε τη χαρά και την ελευθερία

Τα μικρά φτερά και την ψαλιδωτή ουρά

 





γαζία

9 02 2016
γαζια

“blooming gift” phot@rt by Aeglie

Βαδίζω αργά σε αυτό το πλακόστρωτο, λες η σκιά μου με σέρνει
Ο χειμωνιάτικος ήλιος του μεσημεριού ζεσταίνει τη ράχη μου
Οι γαζίες έχουν εξαπλωθεί με τα λιγνά κλαδιά τους ολάνθιστα
Κόβω έναν μαλακό, στρογγυλό, κίτρινο ανθό που ευωδιάζει
Εισπνέω βαθιά
Εκπνέω αργά
Γεννούν τα σπλάχνα μου χαρά, ελαφράδα, ελευθερία





αγάπη

13 01 2016

άφθαρτη φλόγα
διαρρηγνύει την ύλη
ελευθερία

“flying blue” phot@rt by Aeglie





χιόνι

8 01 2016

ήσυχος λευκός
χορός με τον άνεμο
ίχνη σκεπάζει

english version








%d bloggers like this: