σώμα

13 07 2018

αρχαίος φίλος

το μονοπάτι που οδηγεί

στον στεναγμό σου

thumbnail

“sigh the pink up” photo@rt by Aeglie





ο νοτιάς

2 12 2017
‘’white fire’’ phot@rt by Aeglie

‘’small white flames’’ phot@rt by Aeglie

α, πώς θεριεύει θυμωμένος ο νοτιάς και ξαναμένος σηκώνεται τον άνεμο και κυνηγά και φουσκώνει κύματα στους βράχους πάνω τα πετά

από τις ερήμους ξεσηκώνει τη σκόνη και απλώνει στους ορίζοντες, τη θέα γύρω σου θολώνει και θέλεις μέσα σου να στέψεις και να κρύβεσαι

αλλά τότε μαλακώνει και γλυκαίνει, χαμηλώνει και σ’ αφήνει στο φως που είσαι να λουστείς και βαραίνει τα σύννεφα και φέρνουν τη βροχή

αφού ξεπλύνει την πόλη, ξεδιψάσει τη γη, γεμίσει τα ρυάκια, τραγουδήσει τα νερά, τη ράχη του γυρνά, δίνει τότε τη θέση του στον ψυχρό και διαυγή βοριά

άραγε φεύγει για να πάει τη σκόνη και τη θέρμη του αλλού και ίσως μακριά ή μένει κρυμμένος στη σπηλιά του και μελετά τα πάθη εντός του, με την καινούργια σοφία που του χάρισε αυτός ο φρέσκος γύρος του κόσμου





αύγουστος

1 08 2017
Εικόνα 046

“green brings forth red” phot@rt by Aeglie

Αυτό που με μαγεύει στο καλοκαίρι είναι η ίδια η ζέστη. Τα κύτταρα διαστέλλονται, οι πόροι ανοίγουν, ο ιδρώτας κυλά. Διευρύνομαι, με αυτή την απολαυστική νωχέλεια, κάτω από την αμφίβολη σκιά των φύλλων ενός πλατάνου μες στο κέντρο της πόλης. Η πόλη λείπει διακοπές. Βαδίζω σε πλατύτερους δρόμους το πρωί και το βραδάκι και η δροσιά είναι όλη δική μου. Αλλά το μεσημέρι; Το μεσημέρι αράζω κάτω από τις φυλλωσιές που τραγουδάει τ’ αγέρι – παίζω κρυφτό με τον αύγουστο ήλιο.





φιλί

11 11 2016
picture-071

“salty light” phot@rt by Aeglie

κυλά στο λαιμό

μια σταγόνα ιδρώτα

αλμυρά χείλη





ξεγνοιασιά

17 06 2016
ξεγνοισιά

“fruit & blossom” phot@rt by Aeglie

Έφτασα νωρίς στο γραφείο σήμερα

Άνοιξα τα παράθυρα να μπει πρωινή δροσιά

Χελιδόνια

Πόσος καιρός που είναι εδώ τα χελιδόνια

Αχ, με κείνο και με το άλλο μας ξεφεύγει η ξεγνοιασιά

Και ξεχνάμε να προσέξουμε τη χαρά και την ελευθερία

Τα μικρά φτερά και την ψαλιδωτή ουρά

 





γαζία

9 02 2016
γαζια

“blooming gift” phot@rt by Aeglie

Βαδίζω αργά σε αυτό το πλακόστρωτο, λες η σκιά μου με σέρνει
Ο χειμωνιάτικος ήλιος του μεσημεριού ζεσταίνει τη ράχη μου
Οι γαζίες έχουν εξαπλωθεί με τα λιγνά κλαδιά τους ολάνθιστα
Κόβω έναν μαλακό, στρογγυλό, κίτρινο ανθό που ευωδιάζει
Εισπνέω βαθιά
Εκπνέω αργά
Γεννούν τα σπλάχνα μου χαρά, ελαφράδα, ελευθερία





αγάπη

13 01 2016

άφθαρτη φλόγα
διαρρηγνύει την ύλη
ελευθερία

“flying blue” phot@rt by Aeglie








%d bloggers like this: