ο χειμώνας

22 12 2018
ομηρη οραση

“nude white” phot@rt by Aeglie

Ο χειμώνας, ως εποχή που διανύουμε στην πορεία ενός πνευματικού ταξιδιού, είναι πολύτιμη περίοδος. Ο χειμώνας είναι ευεργετικός. Μας κλείνει μέσα στο σπίτι και μας προστατεύει από τις συνάφειες. Απαιτεί ν’ ανάψουμε τη φωτιά που θα μας ζεστάνει, ενεργοποιώντας το εσωτερικό μας φως. Μας ντύνει με μια κουβέρτα φροντίδα και μας δίνει στα χέρια το βιβλίο της ζωής μας ν’ αναγνώσουμε και την ευκαιρία ν’ αναγνωρίσουμε τον εαυτό μας στις αληθινές διαστάσεις του. Ο χειμώνας μας προετοιμάζει για την αναρρίχηση στους υψηλούς τόπους, όπου μια αστείρευτη άνοιξη γεννά αδιάλειτα την ομορφιά και απαιτεί από μας την ευδοκία και την εύλογη συμμετοχή στη δημιουργία.





Θεοδώρα Ντάκου, Ευκαιρία

11 12 2018

… και γαλανό για πολλές πτήσεις

“flying blue” phot@rt by Aeglie

“flying blue” phot@rt by Aeglie

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Ευκαιρία

Υποχώρησε και το τελευταίο σύννεφο
σ’ αυτό τον άδειο ουρανό·
γι’ αυτούς που δεν κουράστηκαν να παίζουν
υπάρχει τόπος για πολλούς χαρταετούς.

Από τη συλλογή Δευτέρα πρωί (1966) της Θεοδώρας Ντάκου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Θεοδώρα Ντάκου

View original post





σώμα

13 07 2018

αρχαίος φίλος

το μονοπάτι που οδηγεί

στον στεναγμό σου

thumbnail

“sigh the pink up” photo@rt by Aeglie





ο νοτιάς

2 12 2017
‘’white fire’’ phot@rt by Aeglie

‘’small white flames’’ phot@rt by Aeglie

α, πώς θεριεύει θυμωμένος ο νοτιάς και ξαναμένος σηκώνεται τον άνεμο και κυνηγά και φουσκώνει κύματα στους βράχους πάνω τα πετά

από τις ερήμους ξεσηκώνει τη σκόνη και απλώνει στους ορίζοντες, τη θέα γύρω σου θολώνει και θέλεις μέσα σου να στέψεις και να κρύβεσαι

αλλά τότε μαλακώνει και γλυκαίνει, χαμηλώνει και σ’ αφήνει στο φως που είσαι να λουστείς και βαραίνει τα σύννεφα και φέρνουν τη βροχή

αφού ξεπλύνει την πόλη, ξεδιψάσει τη γη, γεμίσει τα ρυάκια, τραγουδήσει τα νερά, τη ράχη του γυρνά, δίνει τότε τη θέση του στον ψυχρό και διαυγή βοριά

άραγε φεύγει για να πάει τη σκόνη και τη θέρμη του αλλού και ίσως μακριά ή μένει κρυμμένος στη σπηλιά του και μελετά τα πάθη εντός του, με την καινούργια σοφία που του χάρισε αυτός ο φρέσκος γύρος του κόσμου





γένεσις

26 10 2017
thumbnail

“through the mirror” phot@rt by Aeglie

Η γλώσσα μέσα στο στόμα μου ανιχνεύει τα φωνήεντα

Ο ουρανίσκος τα αγκαλιάζει με τα σύμφωνα

Οι λέξεις κυοφορούνται προστατευμένες πίσω από τα χείλη μου

Αδημονούν

Σπρώχνουν

Εκφέρονται

Γεννούν καινούργια ζωή





αύγουστος

1 08 2017
Εικόνα 046

“green brings forth red” phot@rt by Aeglie

Αυτό που με μαγεύει στο καλοκαίρι είναι η ίδια η ζέστη. Τα κύτταρα διαστέλλονται, οι πόροι ανοίγουν, ο ιδρώτας κυλά. Διευρύνομαι, με αυτή την απολαυστική νωχέλεια, κάτω από την αμφίβολη σκιά των φύλλων ενός πλατάνου μες στο κέντρο της πόλης. Η πόλη λείπει διακοπές. Βαδίζω σε πλατύτερους δρόμους το πρωί και το βραδάκι και η δροσιά είναι όλη δική μου. Αλλά το μεσημέρι; Το μεσημέρι αράζω κάτω από τις φυλλωσιές που τραγουδάει τ’ αγέρι – παίζω κρυφτό με τον αύγουστο ήλιο.





drops

27 11 2016
15267745_10210023236390389_2743893917941674325_n

“leave tears” phot@rt by Aeglie

autumn leaves are red

and the rain leaves them wet

winter is on path








%d bloggers like this: