προσευχή

24 06 2013

ο άνθρωπος είμαι, που αναγνώρισε ανάμεσα στο καλό και το κακό

επιλέγω να ζήσω την καλλίτερη εκδοχή του εαυτού μου

επικαλούμαι την ανάπτυξη, την πρόοδο, την εξέλιξη – ώστε

από εκείνο το σημείο, κάθε μέρα, να βαδίζω επάνω και εμπρός

ακούω προσεχτικά την αναπνοή μου:

εισπνέει ομορφιά και εκπνέει θαυμασμό

εξαπλώνω ήσυχα, αθόρυβα, σταθερά τη βούληση μου

με αλφαβητική σειρά:

αγάπη, αθανασία, ελευθερία, ειρήνη, ευημερία, χαρά

είμαι η γυναίκα και τα παιδιά όλου του κόσμου είναι παιδιά μου

θερμά παρακαλώ τη γη, τη μάνα

να γίνει ο παράδεισός τους

και να τα θρέψει με το θαύμα





η ευχή των χριστουγέννων

25 12 2009

Αίγλη: Εύχομαι το θείο στοιχείο μέσα μας το κρυμμένο κάτω απ’ τα πέπλα του μόχθου και του φόβου ν’ αφυπνιστεί, να ενεργοποιηθεί και να κάνει παράδεισο τον κόσμο.
Αντιφωνητής: Ο κόσμος παράδεισος δεν πρόκειται να γίνει αλλά μια ευχή δεν κοστίζει και τίποτα.
Αίγλη: Μεγάλη σκλαβιά η άρνηση. Κι αυτή η ευχή κοστίζει. Κοστίζει σ’ ενέργεια και πάθος. Και θρέφει την αναπνοή των ονείρων. Τη ζωή της φαντασίας.
Θέλει ισχυρή προσπάθεια κι επίπονη επιμονή για να διατηρεί ζωντανή στο καλό τη φαντασία ο άνθρωπος και μια μέρα ν’ αλλάξει τον κόσμο σε παράδεισο όπως έχει κάποια λησμονημένη αρχαία στιγμή υποσχεθεί.








%d bloggers like this: